Tingnan ang RTM maturity ninyo | 6 Minutong Assessment
Tingnan ang Score
Ang isang field sales scorecard na itinayo sa paligid ng calls made, visits completed, at hours logged ay gumagantimpala sa isang rep dahil abala, na isang mahinang proxy para sa pagiging epektibo. Dalawang rep ang maaaring magtala ng magkaparehong bilang ng aktibidad, parehong call count, parehong oras sa field, parehong outlet na na-cover, ngunit magbunga ng napaka-magkaibang revenue, dahil ang mga activity metric ay walang sinasabi tungkol sa kung ang mga tawag na iyon ay talagang naging order na sulit kunin.
Hindi ito bagong obserbasyon, at karamihan sa mga sales leader ay agad na sasang-ayon dito kung tatanungin nang direkta. Ang puwang ay nasa pagitan ng pagsang-ayon sa prinsipyo at ang aktwal na pagbabago ng scorecard, dahil madaling makuha nang awtomatiko ang mga activity metric samantalang ang mga metrik na talagang nagpapahiwatig ng revenue ay nangangailangan ng bahagyang mas maraming istruktura para tukuyin at subaybayan.
Productive line rate sinusukat kung ilang SKU, sa average, ang ibinebenta ng isang rep sa isang outlet bawat tawag, laban sa full range na available sa category mix ng outlet na iyon. Ang isang rep na patuloy na nagbebenta ng tatlong linya sa mga outlet na makatwirang kayang magdala ng walo ay nag-iiwan ng revenue na hindi nagagamit sa paraang hindi kailanman malalantad ng hilaw na call count.
Strike rate sinusukat ang proporsyon ng mga tawag na talagang naging order, anuman ang laki, laban sa mga tawag na walang nabunga. Ang mababang strike rate na may kasamang mataas na call count ay karaniwang nangangahulugan na ikinakalat ng isang rep ang pagsisikap sa masyadong maraming outlet na mababa ang probability sa halip na unahin ang mga malamang mag-convert, na isang problema sa coverage design nang kasing-lala ng isang problema sa indibidwal na performance.
Revenue per productive call pinagsasama ang dalawa: sa mga tawag na na-convert, magkano ang revenue na binubuo ng bawat isa. Ito ang bilang na pinaka-direktang sumasagot kung ang oras ng isang rep sa field ay nagiging commercial outcome, at ito ang bilang na pinaka-madalas na kinakaltas nang buo ng mga scorecard para lamang sa isang simpleng call-count target.
Nananatili ang mga activity metric dahil madali silang kunin, madaling ipaliwanag sa monthly review, at mahirap tutulan: nangyari man o hindi ang isang tawag. Ang mga productivity metric ay nangangailangan ng isang working definition kung ano ang itinuturing na produktibo, category-specific na benchmark kung ano ang dapat na hitsura ng full line count sa isang tiyak na uri ng outlet, at sapat na historical data para malaman kung ano talaga ang makatwirang strike rate target para sa isang tiyak na teritoryo.
Ang setup cost na iyon ay totoo, at ito rin ay isang beses na gastos laban sa patuloy na benepisyo. Kapag mayroon nang baseline ng productive line rate at strike rate para sa isang teritoryo, ang paglacak dito ay hindi mas mahirap kaysa sa paglacak ng call count, at ang resultang scorecard ay nagsasabi sa sales manager ng bagay na talagang maaaring kilusan, sa halip na kumpirmahin lamang na umalis ang mga rep sa opisina.
Ang isang rep na nasusukat batay sa call count ay nag-o-optimize para matapos agad ang beat, na gumagantimpala sa maiikli at mababang-value na bisita. Ang isang rep na nasusukat batay sa productive line rate at strike rate ay nag-o-optimize para sa kalidad ng bawat tawag, na kadalasang nangangahulugan ng paggugol ng mas maraming oras sa mga outlet na malamang mag-convert at mas kaunting oras sa mga hindi, kahit na nangangahulugan iyon ng mas kaunting kabuuang tawag sa isang araw.
Ang paglipat na ito ay hindi laging komportable para sa isang team na sanay magbilang ng bisita, at kadalasang mabilis nitong ilalabas ang mga hindi komportableng katotohanan: ang ilang rep na may magagandang call count ay lumalabas na may katamtamang strike rate, at ang ilang rep na hindi kailanman namuno sa activity leaderboard ay lumalabas na pinaka-epektibo sa komersyal sa buong team. Ang muling pagsasaayos na iyon ang mismong punto, hindi isang side effect na dapat pamahalaan.
Ang biglaang pagpapalit ng scorecard, mula call count patungong strike rate, nang walang baseline period muna, ay kadalasang nagbubunga ng kalituhan sa halip na mas magandang asal, dahil ang mga rep at manager ay pareho nangangailangan ng pakiramdam kung ano talaga ang hitsura ng magandang bilang sa kanilang tiyak na teritoryo bago ito makapagsilbing target. Ang makatwirang pagkakasunod-sunod ay nagsisimula sa category benchmark muna, pagkatapos ay ilang buwan ng territory-level na baseline tracking kasabay ng umiiral na scorecard, pagkatapos ay unti-unting paglipat ng insentibo kapag pinagkakatiwalaan na ng magkabilang panig ang bagong mga bilang.
Ang mga team na maayos na gumawa ng paglipat na ito ay kadalasang pinapanatiling nakikita ang activity metric, dahil mahalaga pa rin ito para sa coverage integrity, ngunit itinitigil ang pagtrato dito bilang pangunahing sukatan ng performance. Kinukumpirma ng aktibidad na naganap ang beat. Kinukumpirma ng produktibidad na sulit itong patakbuhin.
Sinusukat nila ang aktibidad, hindi ang epektibidad. Dalawang rep ang maaaring magtala ng magkaparehong call count at oras sa field ngunit magbunga ng napaka-magkaibang revenue, dahil ang mga activity metric ay walang sinasabi tungkol sa kung talagang na-convert ang mga tawag na iyon o kung magkano ang halaga ng bawat konbersyon.
Ang average na bilang ng SKU na ibinebenta ng isang rep sa isang outlet bawat tawag, sinusukat laban sa full range na makatwirang madadala ng category mix ng outlet na iyon. Ang mababang productive line rate laban sa mataas na call count ay nagpapahiwatig na ang mga rep ay under-selling sa mga outlet sa halip na masyadong kaunti ang na-cover.
Ang proporsyon ng mga tawag na naging aktwal na order, anuman ang laki, laban sa mga tawag na walang nabunga. Ang mababang strike rate na may kasamang mataas na call count ay kadalasang nagpapahiwatig na gumugugol ng oras ang mga rep sa mga outlet na mababa ang probability sa halip na unahin ang mga malamang mag-convert.
Madaling kunin ang mga activity metric at mahirap tutulan. Ang mga productivity metric ay nangangailangan ng category-specific na benchmark at territory baseline para maunawaan nang tama, na isang tunay na setup cost, bagaman isang beses lamang laban sa patuloy na benepisyo.
Bumuo muna ng category benchmark, subaybayan ang productivity metric kasabay ng umiiral na scorecard sa loob ng baseline period, pagkatapos ay unti-unting ilipat ang insentibo kapag pinagkakatiwalaan na ng mga manager at rep ang bagong mga bilang. Panatilihing nakikita ang activity metric para sa coverage integrity, ngunit itigil ang pagtrato dito bilang pangunahing sukatan ng performance.
Inilalabas ng Vxceed ang productive line rate, strike rate, at revenue per call kasabay ng mga activity metric na sinusubaybayan na ng mga team, para ang mga usapang performance ay magsimula sa tamang bilang.
Humiling ng demo