CPG Terms Explained, isang serye ni Cyril Ovely

Cyril Ovely, Co-Founder at CTO, Vxceed · Setyembre 2026

Ano ang Barcode, at Paano Gumagana ang mga Barcode?

Ang barcode ay isang machine readable na visual representation ng data. Ini-encode ng pattern ng mga bar ang isang numerong kumikilala sa isang produkto, at kapag na-scan ito, ginagamit ng sistema ang numerong iyon para hanapin ang produkto. Ang barcode ang simbolo. Ang numero sa ilalim nito ang data.

Ang maikling sagot

Ang barcode ay hindi isang database. Ito ay isang pointer. Ini-encode ng pattern ng mga bar ang isang string ng mga digit, binabasa ng scanner ang mga digit na iyon, at ginagamit ito ng sistema para hanapin ang isang record: ang deskripsyon ng produkto, ang presyo, ang antas ng stock. Walang tungkol sa produkto ang nasa loob ng barcode maliban sa numero nito.

Sa isang produktong CPG, halos palagi ang numerong iyon ay isang GTIN, ang global product identifier na pinamamahalaan ng GS1. Sa US at Canada, karaniwan itong nasa 12-digit na UPC form. Sa ibang lugar, karaniwan itong nasa 13-digit na EAN form. Parehong variant ang mga ito ng iisang numbering system, at parehong naka-print bilang parehong uri ng itim at puting simbolo.

Ang paghihiwalay na iyan sa pagitan ng numero at simbolo ang pinakamahalagang ideya sa product identification. Ipinapaliwanag nito kung bakit may ilang code ang parehong pack, kung bakit hindi masasabi ng isang barcode lamang ang presyo, at kung bakit hiwalay na hinihingi ng mga retailer ang mga numero at artwork. Sinasaklaw ng artikulong ito ang panig ng simbolo. Ang panig ng numero, ang UPC, EAN, at GTIN, ay may sarili nitong artikulo.

Mula sa Morse code hanggang sa isang pack ng gum: isang maikling kasaysayan

Tumagal ng 26 taon ang barcode para maglakbay mula sa isang usapan sa hallway hanggang sa checkout ng isang supermarket.

• 1948: Si Bernard Silver, isang graduate student sa Drexel Institute sa Philadelphia, nakarinig nang hindi sinasadya sa isang president ng food chain na humihingi sa dean ng paraan para awtomatikong mabasa ang impormasyon ng produkto sa checkout. Sinimulan ni Silver at ng kaibigan niyang si Norman Joseph Woodland na lutasin ang problema.
• 1949 to 1952: Pinalawak ng unang gumaganang ideya ni Woodland ang Morse code sa vertical bars na may iba't ibang lapad. Nag-file ng patent ang dalawa noong Oktubre 1949 at ito ay naigawad noong Oktubre 1952 (US Patent 2,612,994), ngunit hindi kayang gawing komersyal ng scanning technology noong panahong iyon.
• 1960s: Ang unang malawakang paggamit nito ay hindi retail. Gumagamit ang mga riles ng tren ng isang asul at pulang barcode na tinatawag na KarTrak para kilalanin ang mga freight car. Pagsapit ng 1974, humigit-kumulang 95 porsyento ng North American rail fleet ang naka-label na, bagama't kalaunan ay inabandona ang sistema dahil sa mga isyu sa reliability.
• July 1972: Nagsagawa ang RCA ng 18-buwang field test ng isang bullseye style na code sa isang tindahan ng Kroger sa Cincinnati.
• 3 April 1973: Pinili ng US supermarket industry ang disenyo ng Universal Product Code ng IBM bilang tanging standard, na nagtapos sa mga format war.
• 26 June 1974, 8:01 a.m.: Ang unang commercial barcode scan, sa isang Marsh supermarket sa Troy, Ohio. Ang item: isang 10-pack na Wrigley's Juicy Fruit chewing gum, 67 cents. Nakatago na ngayon ang pack na iyon ng gum sa Smithsonian.
• 1976: Mas mabagal ang adoption kaysa sa ipinangako. Naglabas ang Business Week ng cover story na pinamagatang "The Supermarket Scanner That Failed." Tumaas lang ang benta ng mga scanning system noong unang bahagi ng 1980s.
• 1981: Iniuutos ng US Department of Defense ang Code 39 symbology para sa military logistics, na nagtutulak sa mga barcode nang malalim sa industrial at warehouse na paggamit.
• 2010s: Dinadala ng mga QR code at smartphone ang mga barcode lampas sa checkout, patungo sa mga payment, ticket, at marketing.

Paano gumagana ang isang 1D barcode

Ang klasikong barcode ay one dimensional: isang sunod-sunod na madidilim na bar at maliliwanag na espasyo na may iba't ibang lapad, binabasa sa isang direksyon.

• Ang mga character ay width pattern. Kinakatawan ang bawat digit ng isang fixed na pattern ng mga bar at espasyo na sinusukat sa modules, ang pinakamanipis na yunit ng code. Sinusukat ng scanner ang mga lapad at isinasalin ang mga ito pabalik sa mga digit.
• Ang anatomya ng UPC-A. Ini-encode ng standard retail barcode ang 12 digit. Ang bawat digit ay gumagamit ng 7 module, at ang buong simbolo ay umaabot sa 95 module at 30 bar kapag isinama na ang mga guard pattern. Sinasabi ng mas mahahabang bar sa bawat dulo at sa gitna sa scanner kung saan nagsisimula at natatapos ang simbolo, at kung anong direksyon ito nakaharap.
• Bahagi ng code ang mga quiet zone. Sinasabi ng mga blangkong margin sa magkabilang gilid ng mga bar sa scanner kung saan magsisimulang magbasa. Ang artwork na sumisiksik sa mga bar ng text o graphics ay nagdudulot ng scan failure sa istante.
• Ang mga digit sa ibaba ay parehong data. Nariyan ang human readable na mga numero na naka-print sa ilalim ng mga bar para makapag-key in ang cashier ng code kapag nabigo ang scanning. Dala ng barcode at numero ang parehong impormasyon sa dalawang anyo.

Paano binabasa ng mga scanner ang mga ito

Ang scanning ay isang reflectance trick. Sinisipsip ng mga madidilim na bar ang liwanag at pinapabalik naman ito ng mga maliliwanag na espasyo, kaya ang isang sweep sa buong simbolo ay bumubuo ng isang timing pattern ng mga reflection.

• Mga Laser Scanner nagsi-sweep ng laser beam sa mga bar at binabasa ang reflection pattern. Mabilis sila at tolerant sa mga curved surface, ngunit binabasa lamang nila ang mga 1D code.
• Mga Imaging Scanner kumukuha ng maliit na larawan ng code at ini-decode ito sa software. Binabasa nila ang 1D at 2D code, gumagana sa anumang orientation, at ngayon ang default na sa karamihan ng hardware.
• Mga Smartphone ay mga imaging scanner na may camera at app. Ang app ang nagpapasya kung aling mga symbology ang mababasa ng telepono.

Kapag na-decode na, ini-validate ang numero at ipinapasa ito sa sistema, na naghahanap sa product record. Itinatakda ang presyo sa sistema ng tindahan, hindi sa barcode. Kaya naman iba-iba ang maaaring presyo ng parehong pack sa iba't ibang tindahan, at kaya't hindi na kailangan ng bagong packaging para sa pagbabago ng presyo.

1D kumpara sa 2D: kapag hindi sapat ang mga linya

Simple at mura ang pag-print ng mga one dimensional code, ngunit kaunti lang na character ang kaya nilang hawakan at kailangan nila ng database sa likod. Nag-iimbak ang mga two dimensional code ng data sa dalawang direksyon.

• Kapasidad. Kaya ng isang QR code o Data Matrix code na dalhin ang daan-daan hanggang libu-libong character, sapat para hawakan ang isang serial number, batch number, expiry date, o URL nang walang anumang lookup.
• Pagwawasto ng error. May kasamang redundant data ang mga 2D code, kaya patuloy pa rin silang nababasa kahit bahagyang nasira o marumi. Kapaki-pakinabang sa magaspang na logistics environment.
• Nababasa ng telepono. Kaya ng anumang smartphone camera na basahin ang isang QR code, kaya naman dominado ng mga 2D code ang mga consumer facing na paggamit: mga payment, boarding pass, kampanya, at pahina ng impormasyon ng produkto.

Sa CPG, pag-aari pa rin ng mga 1D code ang pisikal na supply chain, mga retail unit, case, at pallet, samantalang lumalago ang mga 2D code sa serialization, traceability, at consumer engagement.

Ang mga barcode format na makakaharap mo sa CPG

Magkahiwalay na pagpili ang simbolo at ang payload. Ito ang mga kombinasyong mahalaga sa consumer goods:

Dalawang bagay ang dapat pansinin. Una, ilan lamang dito ang global standards. Sumusunod ang UPC, EAN, ITF-14, at GS1-128 sa mga alituntunin ng GS1 at gumagana sa bawat supply chain. Dala naman ng Code 39, Code 128, at QR ang anumang pinili ng printing company, kabilang ang mga internal SKU code na walang kahulugan sa labas ng kumpanyang iyon. Pangalawa, ang parehong pinagbabatayang numero ay maaaring maglakbay sa iba't ibang simbolo: ang isang GTIN-14 ay lumalabas bilang ITF-14 sa case, at ang parehong pamilya ng GTIN ay lumalabas bilang EAN-13 sa unit. Ang format ay sumusunod sa trabaho, hindi sa produkto.

Kung saan nagaganap ang scanning sa pagitan ng brand at consumer

Ang trabaho ng barcode ay gawing data ang physical na paggalaw nang walang pag-type. Bawat scan sa buong ruta patungo sa merkado ay isang data entry point:

• Pagtanggap ng distributor: kinukumpirma ng mga case code na na-scan sa dock kung ano talaga ang dumating laban sa purchase order.
• Pag-load sa van: ginagawang tumpak ang load manifest ng mga case na na-scan papunta sa van bago magsimula ang ruta.
• Field sales: nag-i-scan o kumukuha ang mga rep ng shelf code para suriin ang stock, maglagay ng order, at mag-audit ng availability.
• Retail point of sale: ang huling scan, kung saan ang unit code ay nagiging isang benta at nag-aadjust ang inventory.

Bawat scan ay nag-aalis ng isang manual entry at ng mga error nito. Kung mas maraming touchpoint ang nag-scan, mas tumpak ang larawan ng kung ano ang nasaan, at ang kalidad ng code, print, placement, at quiet zones ang nagpapasya kung mananatiling magkakabit ang chain na iyon o babagsak sa pinakamahinang label.

Mga karaniwang maling akala

"Nilalaman ng barcode ang presyo." May laman itong numero. Hinahanap ng sistema ang presyo. Ang lookup na iyon ang dahilan kung bakit maaaring magbago ang presyo nang walang bagong label at bakit naiiba ito sa iba't ibang tindahan.

"Ang barcode ang numero ng produkto." Ang mga bar ang simbolo, at ang mga digit na naka-print sa ibaba ang numero. Dala nila ang parehong data sa dalawang anyo. Kapag sinasabi ng mga tao na "ipadala ninyo ang inyong mga barcode," karaniwang tumutukoy sila sa mga numero.

"Kayang basahin ng anumang camera ang anumang barcode." Mahalaga ang mga symbology. Hindi mababasa ng laser scanner ang isang QR code, at ang isang phone app ay binabasa lang ang mga symbology na suportado nito. Kailangang itugma ng mga field app ang mga code na makakaharap nila sa market.

"Lahat ng barcode ay global standards." Sumusunod ang UPC at EAN sa mga alituntunin ng GS1 at natatangi sa buong mundo. Ang mga internal code sa Code 39 o Code 128 ay pribado sa kumpanyang nag-print ng mga ito, at maaaring mag-print ang dalawang kumpanya ng parehong internal code para sa magkaibang produkto nang walang collision.

Ang buod

Ang barcode ay isang machine readable na larawan ng isang numero, at ang numero ang gumagawa ng trabaho. Nakuha ng simbolo ang isang pack ng gum sa isang supermarket sa Ohio noong Hunyo 1974, at ang parehong pangunahing ideya ngayon ay naglilipat ng mga produkto mula sa pabrika hanggang istante nang bilyun-bilyong beses bawat araw.

Ang susunod na tanong ay kung ano ang kahulugan ng mga numerong iyon, saan sila nanggagaling, at sino ang nagtatalaga ng mga ito. Iyan ang mundo ng GTIN, UPC, at EAN, at mas structured ito kaysa sa inaasahan ng karamihan. Para sa mabilisang overview, tingnan ang Ano ang UPC / GTIN?

Mga Sanggunian at Karagdagang Babasahin

• GS1: What is the difference between a GTIN, a barcode, an EAN, and a UPC?
• CPG Terms Explained: Ano ang UPC / GTIN?